حالم بهتره. نمیدونم بخاطر اردیبهشته یا چی؟ احساس میکنم یه حسی از درون خودمه که یهو میره گم میشه و من احساس مرگ میکنم، بعد یهو برمیگرده و من انرژی میگیرم. بهش چی میگن؟ امید؟ انگیزه؟ اراده؟ هر چی که هست چیز خوبیه. کاش همیشه باشه. چطوری نگهش دارم؟!
فکر میکردم بهار که بشه حالم خوب که نه، اما بهتر میشه. اردیبهشت شروع شد و اوضاع همونه که بود.
دیگه چی مونده که بتونه حال آدمو بهتر کنه؟!
در چه حالین این روزا؟
من که نه حالم اونقدری بده که بیام اینجا ناله کنم و غر بزنم، نه حالم اونقدری خوبه که بیام حرف قشنگ بزنم. اتفاقی هم که شکر خدا تو این زندگی نمی افته که بیام تعریف کنم. به زندگی تهی از هیجان من خوش اومدین :)
باز همین که در حد چسناله حالم بد نیست، زمین و زمانو شکر میکنم.
عید خود را چگونه گذراندید؟ هفته اول قشنگ، هفته دوم افتضاح
هفته اول بعد از مدتها بالاخره رفتم خونه دخترعمه و 5 روزی بودیم خوش گذشت. اونم این مدت کرونا خیلی کم رفت و آمد کرده بود و خلاصه واسه هر دومون خوب بود. دلم واسه خودش و خونش تنگ شده.
هفته دوم همش تو استرس کارای دانشگاه بودم و کاریم نکردم! فقط استرسش همه چیو زهر کرد بهم.
بعد عید تا حالا اوضاع بهتره. کارامو انجام میدم گرچه با سرعت پایین و قطعا قراره تو هفته های آینده دهنم سرویس شه.
رابطم با یار یه مدت خیلی پر تنش شده بود ولی الان اوضاع آروم تره و خوبیم. سعی میکنم کمتر به آینده فکر کنم. این روزا اوضاع پیچیده تر از اونه که خیلی بشه واسه آینده برنامه ریزی کرد. واکسنم که تا صد سال دیگه هم به ما نمیرسه که از شر این کرونای کوفتی خلاص شیم. همه چیو بهم ریخته لعنتی.
دلم میخواد این ترم زودتر تموم شه. خیلی ترم پر فشاریه و امتحاناتم خیلی زود میخوان بگیرن. ما که هنوز بعضی استادا رو سر کلاس ندیدیم!!
دلم میخواد هیچ کاری واسه انجام دادن نداشته باشم. هیچ استرسی، هیچ دغدغه ای. همینطوری بیهوده بشینم لب جوی و گذر عمرو نگاه کنم. هیچ عیب و ایرادی هم توش نمیبینم. دلم بی خیالی میخواد. یه ماه سفر به یه روستا و مزرعه..
دنبال یه پادکست یا کتاب صوتی حال خوب کن میگردم. یه چیزی که هم سرگرمم کنه هم آروم. فعلا که پیدا نکردم. پیشنهادی داشتین دریغ نکنین :)