یه همکلاسی دارم که از یه کشور کوچیکی میاد که قطعا نمیشه بهش گفت جهان اول و با فرانسه خیلی اختلاف سطح داره. یه روز ازم پرسید بعد دانشگاه میمونی اینجا یا برمیگردی کشور خودت؟ طبیعتا من گفتم که ترجیح میدم بمونم. ولی خیلی برام غافلگیرکننده بود که اون گفت میخواد برگرده کشور خودش. اونجا بود که متوجه شدم خیلی از مهاجرا با اینکه از کشورهای خیلی خوبی نمیان ولی بازم شرایط کشورشون اونقدری بد نیست که حاضر باشن سختی مهاجر بودنو تا آخر عمرشون به دوش بکشن. خوش به حالشون واقعا ولی راستش دلم برای خودم گرفت. همکلاسیم دختریه که خودش انتخاب کرده برگرده کشور خودش و من دختریم که بزرگترین ترسم اینه که بهم بگن باید برگردی کشور خودت! من حتی نتونستم امسال خونوادمو ببینم چون تو کشورم جنگ شد! زندگی عادلانه نیست و من همیشه به اجبار طرف ضعیف قرار گرفتم.