گاه نوشت های یک «گم شده»

Bienvenue dans ma réalité

گاه نوشت های یک «گم شده»

Bienvenue dans ma réalité

مهربون باشیم با آدما با طبیعت

وقتی میریم خرید، لبخند بزنیم و اگه برامون مقدوره خریدامونو تو کیفمون یا حداقل فقط توی یه نایلون بذاریم. به فروشنده بگیم که نیازی به نایلون نداریم. مطمئنا با برخورد بهتری روبرو میشیم :))

وقتی هندزفریتونو خونه جا گذاشتین و قراره بیشتر از ۱ ساعت تو تاکسی باشین تا برسین خونه و عزا گرفتین که تو جاده حوصلتون سر میره، اونوقته که آهنگای راننده نجاتتون میده. ممنون راننده گرامی :)))