گاه نوشت های یک «گم شده»

Bienvenue dans ma réalité

گاه نوشت های یک «گم شده»

Bienvenue dans ma réalité

کاش همه اونطوری که هستیم ما رو بپذیرن حداقل عزیزانمون. اونایی که برامون مهمن و خوشحالیم از خوشحالیشون.


مرسی که بهم ضربه میزنین. ضربه هایی که اصلاانتظارشونو ندارم حداقل از شما. باعث میشین برای تصمیمات آیندم مصمم تر بشم و مطمئن بشم که تصمیمم اشتباه نیست و هر طوری هست به هررر چنگ و دندونی از پسش برمیام.